نمیدونم تا حالا شده که یه حس دلتنگیه عجیبی توی یه موقع هایی از سال پیدا کنی یا نه؟؟؟ اما من این حس رو ۲ بار در سال همیشه پیدا میکنم.

یکی زمانی هستش که فصل بهار تموم میشه . نمیدونم چرا اما همیشه وقتی فصل بهار تموم میشه دلم حسابی میگیره. وقتی بهار شروع میشه حس میکنم که من هم دارم مثل زمین و آسمون که زنده میشن و حس تازه ای میگیرین،من هم همینطوری میشم.انقدر حس تازگی میکنم که حد نداره. همیشه فکر میکنم که با شروع بهار باید یه زندگی جدید ، یه آدم جدید دیگه ای رو شروع کنم. اما امان از زمانی که بهار تموم میشه. تا چند روز غصه دار میشم و حسابی دلم میگیره.

یه زمان دیگه از سال که حس دلتنگی پیدا میکنم ، زمانی هستش که امرداد ماه داره تموم میشه. وقتی امرداد داره تموم میشه حس میکنم که یکی از  پشت و پناهام رو دارم از دست میدم.( اولین پشت و پناهم خدا جونمهف بعد مامانمه، و بعدشم امرداد ماه) .

 امروزم یا بهتره بگم امشبم که دارم اینجا مینویسم ساعت ۳:۰۵ دقیقه صبح روز ۳۱ /امرداد/۱۳۸۶ هستش. یک روز دیگه امرداد تموم میشه و باید تا سال بعد بازم منتظر باشم که بهار بیادش و بعد امرداد.نمیدونم تا یک سال دیگه چی میشه و چه اتفاقاتی میافته و چه تغییراتی برام پیش میادش. چه بغییرایتی میکنم  کجام و چی میشه و.... هزارتا سوال و چرا و چیه دیگه که تو ذهنم هستش.اما تنها چیزی که از خدا جونم میخوام اینه که هر سرنوشتی برام تعیین کرده ، بهترینی رو که به صلاحم هستش رو برام پیش بیاره.اما با حسی که دارم میدونم تا سال دیگه کلی چیزهای خوب در انتظارم هستش.

امروز گچم رو بعد از ۲۹ روز باز کردم. بازم این دفعه مثل دفعه قبل موقع بریدن گچ ، کولی بازی درآوردم. نمیدونم تا حالا جاییت رو گچ گرفتی یا نه؟؟ اگر گرفتی که میدونی من چی میگم.اگر که نگرفتی-که امیدوارم هر گز این موضوع رو تجربه نکنی- خیلی ترسناکه این قسمتش. فکرشو بکن!!! با یه دستگاه فرزکاری روبرو بشی که هر ثانیه احتمال میدی که الان پات بریده بشه.با اینکه یه باند پنبه ای زیر گچ بسته میشه برای اینکه موقع بریدن گچ دستگاه با پات برخورد نکنه ، اما با همه این حرفها بازم ترسناکه. من که این دو دفعه ، هربارش فشارم افتادش پایین و از حال رفتم حسابی.  رنگم شده بودش عین جنازه.

این بار تصمیم گرفتم که پام رو اصلا" لوسش نکنم. اون دفعه من همش به خواسته اون عمل کردم. از روزی که گچم رو باز کرده بودم همش لنگ میزدم و با دوتا عصاهام رفت و آمد میکردم. این برنامه ها تا دوماه بعد ار باز کردن گچم ادامه داشتش تا اینکه یکی از دوستام راه رفتن رو به صورت عادی باهام تمرین کردش(که اونم برای خودش یه ماجرایی بودش).. اما امروز از وقتی که گچ رو باز کردم اصلا" از عصا استفاده نکردم. یه ذره درد دارم وقتی که راه میرم اما این کاملا" طبیعی هستش چون یه یک ماهی پام اصلا" حرکت نداشتش. اون دفعه به خواسته پام پیش رفتم و نتیجش این شدش اما این این دفعه میخوام اون به خواسته من بیادش. این دفعه میخوام کاری کنم که اوضاع پام از روز اولش هم بهتر بشه. با اراده ای که دارم میدونم میتونم همچین کاری کنم.

امروز تو بیمارستان که بودم با یه صحنه ای مواجه شدش که از صبح تا حالا فقط دارم به خدا میگم که غلط کردم اگر یه مواقعی غر میزنم بهت. وقتی رفتیم ، یه آقا پسر جوونی اونجا بودش که پای راستش رو از زانو به پایین قطع کرده بودن.شاید خدا میخواستش که بهم بگه با این شرایطی که داری شاکر باش، بدتر از تو هم هستن که ناشکر نیستن. نمیدونم چی بگم جز اینکه میگم :" خدا جونم ممنونم ازت که همیشه تن رو سالم رو نگه داشتی.ممنونم ازت که همیشه مواظبم بودی. اگر یه موقع هایی غر میزنم گوش نکن به غرغر کردن هام"....واقعا" خدایا شکرت ثانیه ای ۱۰۰۰ مرتبه.

وقتی به سال قبل تا حالا نگاه میکنم ، میبینم که خیلی زود گذشتش( به قول یکی از دوستانم گفتش : ااااا !! چه زود بزرگ شدی!!!) و خیلی چیزهایی رو که سال پیش نداشتم الان بدست آوردم و خیلی چیزها تغییر کرده. نمیدونم که تا سال دیگه چطوری میشه و چه چیزهایی اتفاق می افته برام و اصلا" تا سال دیگه کجا هستم و چطوریم؟؟اصلا" زنده هستم یا نه؟؟؟اما امیدوارم هر جا که هستم یه انسان باشم و بهتر از الانم باشم و به اون چیزهایی که می خوام رسیده باشم البته با لطف و کمک خداجونم.

دوباره پام رو دکتر گچ گرفت.  این بار کاملا" تقصیر خودم بودش. توی خونه روی سنگ سر خوردم و همون پام که مشکل داشتش ، این بار قوزک داخلی آسیب دیده و باید حدود ۳ یا ۴ هفته توی گچ باشه. البته این دفعه این حسن رو داره که خودم میتونم راه برم و مثل دفعه پیش که همه جا باید مامانم دنبالم می اومدش نیستم. کلی یاد گرفتم که استقلال پیدا کنم  خودم برم بیرون .                                   

به ر کسی میگم که اینطور شده دوباره باورش نمیشه و اگر هم ن رو از نزدیک ببینه میخنده که چرا دوباره اینطور شدش؟؟

جالب اینه که چند روز دیگه هم تولدم هستش. توی این مدتی که دیگه خودم راه میرفتم و لنگ نمیزدم و حتی از عصا هم استفاده نمیکردم ، کلی نقشه کشیده بودم برای تولدم که چه ها می خوام بکنم. الانم دارم نقشه میکشم که با کفش گچی چه ها که میتونم انجام بدم و چه ها که نمیتونم انجام بدم.

الن نمیتونم بگم که تولد خودت رو جشن بگیری با کفشهای گچی چه خاطره ای برات میذاره و چه جوری هستش. اما فکر کنم جالب باشه. عید جشن گرفتن با کفش های گچی که باحال بودش ...باید منتظر بمونم تا هفته دیگه ببینم چطوریه . برات میگم اونوقت